X
تبلیغات
نماشا
رایتل
دوشنبه 21 بهمن‌ماه سال 1387 @ 04:40 ق.ظ

امام على(ع)در آینه قرآن 9

امام على(ع)در آینه قرآن 9

سیماى على را در آینه قرآن نظاره مى‏کنیم.

(9)

«ان الابرار یشربون من کاس کان مزاجها کافورا... و یطعمون الطعام على حبه مسکینا و یتیما و اسیرا، انما نطعمکم لوجه الله لانرید منکم جزاء و لا شکورا» (21)

نیکان از جامى مى‏نوشند که با عطر خوشى آمیخته است... «آنان‏» غذاى - خود را و با اینکه به آن علاقه و نیاز دارند به مسکین و یتیم و اسیر مى‏دهند - و مى‏گویند - ما شما را براى خدا طعام مى‏دهیم و هیچ پاداش و تشکرى از شما نمى‏خواهیم.

تفسیر آیه در کلام اهل تسنن و تشیع

34 نفر از عالمان معروف اهل تسنن، با نقل حدیثى در کتابهاى خود، این آیات را درباره ایثار امام على(ع) و خاندان تابناک او دانسته‏اند (22) و تمامى عالمان شیعى، هیجده آیه مورد بحث را از افتخارات بى‏نظیر و فضایل بسیار مهم حضرت على، فاطمه‏زهرا و فرزندانشان(ع) شمرده‏اند. (23) ماجراى نزول آیات بدینگونه بود که حسن و حسین(ع) بیمار شدند. پیامبر(ص) با جمعى از یاران به عیادتشان رفتند و به على(ع) فرمودند:

اى ابوالحسن! خوب بود نذرى براى شفاى فرزندان خود مى‏کردى.

على و فاطمه و فضه - خادم آنان - نذر کردند - اگرآندو شفا یابند، سه روز روزه بگیرند(طبق برخى از روایات حسن و حسین(ع) - نیز گفتند ما هم نذر مى‏کنیم روزه بگیریم) چیزى نگذشت که هر دو شفا یافتند، در حالى که از نظر مواد غذایى، دست‏خالى بودند، على سه من جو قرض نمود و فاطمه(س) یک سوم آن را آرد کرد و نان پخت، هنگام افطار سائلى بر در خانه آمد و گفت:

السلام علیکم یا اهل بیت محمد سلام بر شما اى خاندان محمد!

مستمندى از مستمندان مسلمان هستم، غذایى به من دهید، خداوند به شما از غذاهاى بهشتى مرحمت کند.

آنان همگى مسکین را بر خود مقدم داشتند و سهم خود را به او دادند و آن شب جز آب ننوشیدند. روز دوم همچنان روزه گرفتند و موقع افطار یتیمى نداى کمک سر داد و باز آنان غذاى خود را به او دادند. و در سومین روز روزه، اسیرى از غذاى آنان طلب نمود و باز آنان با آب افطار نمودند.

صبح فردا على دست‏حسن و حسین را گرفته، خدمت رسول الله آمدند و هنگامى که حضرت عزیزان خود را نظاره مى‏نمود، دید از شدت گرسنگى مى‏لرزند! فرمود: این حالى را که در شما مى‏بینم براى من بسیار گران است. سپس برخاست و با آنان به خانه فاطمه وارد شدند، دید دختر عزیزش در محراب عبادت ایستاده است، در حالى که از شدت گرسنگى شکم او به پشت چسبیده و چشمانش به گودى نشسته است.

اندوه وجود پیامبر(ص) را فرا گرفت و در حالى که غبار غم بر قلب مبارک حضرت نشسته بود، جبرئیل نازل شد و گفت:

«اى محمد! این سوره را بگیر، خداوند با چنین خاندانى به تو تهنیت مى‏گوید، سپس سوره هل اتى - و هجده آیه مربوط به ایثار حضرت على حسن و حسین(ع) را نازل نمود.» (24)

21- انسان / 5 و 8 و9.

22- الغدیر، ج‏3، ص‏107 تا 111; احقاق الحق، ج‏3، ص‏157 تا 171.

23- تفسیر نمونه، ج 25، ص 345.

24- تفسیر احسن الحدیث، ج‏12، ص 274; الجدید، ج‏7، ص‏283; حجة التفاسیر، ج‏7، ص‏139; الکاشف، ج‏4، ص 670; کشف الاسرار، ج 10، ص‏319.

Check PageRank